رها کردند می بر جرعه خواران

چو روز از دامن شب سر برآورد

زمانه تاج زرین بر سر آورد

بر آن پیروزه تخت آن تاجداران

وز آنجا تا در دیر پری سوز

پریدند آن پریرویان به یک روز

در آن مینوی میناگون چمیدند