ز یک سو بیابان بی آب و نم

به کام تو گردد همه روزگار

وزان روی منزل بمنزل سپاه

همی رفت و پیش اندر آمد دو راه

کلات از دگر سوی و راه چرم

بماندند بر جای پیلان و کوس

بدان تا بیاید سپهدار طوس