وزان سوی دگر شیرین به شبدیز

به دین شکرانه گردم گنج پرداز

سپه چون پاسخ بانو شنیدند

به از فرمانبری کاری ندیدند

جهان را می نوشت از بهر پرویز

چو سیاره شتاب آهنگ می بود

ز ره رفتن بروز و شب نیاسود