کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 108

به تک در باد را چون کوه می ماند

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 105

    نبود ایمن ز دشمن گاه و بی گاه

    #
  2. 106

    به کوه و دشت می شد راه و بی راه

    #
  3. 107

    رونده کوه را چون باد می راند

    #
  4. 108

    به تک در باد را چون کوه می ماند

    انتخاب‌شده
  5. 109

    نپوشد بر تو آن افسانه را راز

    #
  6. 110

    که در راهی زنی شد جادوئی ساز

    #
  7. 111

    یکی آیینه و شانه درافکند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 108 از «بخش ۲۴ - گریختن شیرین از نزد مهین بانو به مداین» است.