اگر زلفش غلط می کرد کاری

همان رونق در او از آب و از رنگ

ز هر سو شاخ گیسو شانه می کرد

بنفشه بر سر گل دانه می کرد

که دارم در بن هر موی ماری

نهان با شاه می گفت از بنا گوش

که مولای توام هان حلقه در گوش