نه خورشید جهان کاین چشمه خون

ز نرمیها به سختیها سپردند

نه بینی چشمه ای کز آتش دل

ندارد تشنه ای را پای در گل

بدین کار است گردان گرد گردون

چو شه می کرد مه را پرده داری

که خاتون برد نتوان بی عماری