برون آمد پریرخ چون پری تیز

بدین کار است گردان گرد گردون

چو شه می کرد مه را پرده داری

که خاتون برد نتوان بی عماری

قبا پوشید و شد بر پشت شبدیز

حسابی کرد با خود کاین جوانمرد

که زد بر گرد من چون چرخ ناورد