کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 135

ز گیتی جهان آفرین را پرست

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 132

    به سر برنهاده کلاه کیان

    #
  2. 133

    که من رفتنی ام سوی کارزار

    #
  3. 134

    ترا جز نیایش مباد ایچ کار

    #
  4. 135

    ز گیتی جهان آفرین را پرست

    انتخاب‌شده
  5. 136

    ازو دان بهر نیکی زور دست

    #
  6. 137

    فرو ریخت آب از مژه مادرش

    #
  7. 138

    همی خواند با خون دل داورش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 135 از «بخش ۷ - چنان بد که ضحاک را روز و شب...» است.