مهین بانو به درگاه جهانگیر

ملک را تاج و تخت آنجا کشیدند

ز هر سو خیمه ها کردند بر پای

گرفتند از حوالی هر کسی جای

نکرد از شرط خدمت هیچ تقصیر

شه آنجا روز و شب عشرت همی کرد

می تلخ و غم شیرین همی خورد