کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 139

نبوسیده لبش بر هیچ هستی

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 136

    دو عالم را گره بسته به یک موی

    #
  2. 137

    دهانی کرده بر تنگیش زوری

    #
  3. 138

    چو خوزستانی اندر چشم موری

    #
  4. 139

    نبوسیده لبش بر هیچ هستی

    انتخاب‌شده
  5. 140

    مگر آیینه را آن هم به مستی

    #
  6. 141

    نکرده دست او با کس درازی

    #
  7. 142

    مگر با زلف خود وانهم به بازی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 139 از «بخش ۲۹ - مجلس بزم خسرو و باز آمدن شاپور» است.