گرامی ماه را یک ماه جویان

وز آنجا یک تنه شاپور برخاست

دو اسبه راه رفتن را بیاراست

سوی ملک مداین رفت پویان

به مشگو در نبود آن ماه رخسار

مع القصه به قصر آمد دگر بار

در قصر نگارین زد زمانی