بهشتی پیکری در دوزخ تنگ

چو سر در قصر شیرین کرد شاپور

عقوبت باره ای دید از جهان دور

نشسته گوهری در بیضه سنگ

رخش چون لعل شد زان گوهر پاک

نمازش بر دو رخ مالید بر خاک

ثناها کرد بر روی چو ماهش