ز بس کافتادگان را داد می داد

ز دیگر سو نظر بر یار می داشت

جهان را از عمارت داد یاری

ولایت را ز فتنه رستگاری

جهان را عدل نوشروان شد از یاد

چو از شغل ولایت باز پرداخت

دگرباره بنوش و ناز پرداخت