که در بند توقف بد کلیدش

ملک فرصت طلب می کرد بسیار

که با شیرین کند یک نکته بر کار

نیامد فرصتی با او پدیدش

شبانگه کان شکر لب باز می گشت

همای عشق بی پرواز می گشت

شهنشه گفت کای بر نیکوان شاه