جمالت چشم دولت را نظر گاه

شبانگه کان شکر لب باز می گشت

همای عشق بی پرواز می گشت

شهنشه گفت کای بر نیکوان شاه

بیا تا بامدادان ز اول روز

شویم از گنبد پیروزه پیروز

می آریم و نشاط اندیشه گیریم