که از باران نیسانی صدف را

حلاوتهای شیرین شکرخند

نی شهرود را کرده نی قند

همان رونق ز خوبیش آن طرف را

عبیر ارزان ز جعد مشکبیزش

شکر قربان ز لعل شهد خیزش

از بس خنده که شهدش بر شکر زد