فراز آمد به گرد بارگه تنگ

که از دنبال می زد بر هوا گرد

چو بد مستان به لشگرگه در افتاد

و زو لشگر به یکدیگر بر افتاد

به تندی کرد سوی خسرو آهنگ

شه از مستی شتاب آورد بر شیر

به یکتا پیرهن بی درع و شمشیر