طلب من کردم و روزی ترا بود

بسا نان کز پی صیاد بردند

چو دیدی ماهی و مرغانش خوردند

مثل زد گرگ چون روبه دغا بود

ازین فکرت که با آن ماه می رفت

چو ماه آن آفتاب از راه می رفت

دگر ره دیو را دربند می داشت