خرد راه وثاق خویش برداشت

گلاب و لعل را بر کار کرده

ز لعلی روی چون گلنار کرده

چو مستی خوان شرم از پیش برداشت

ملک فرمود تا هر دلستانی

فرو گوید به نوبت داستانی

نشسته لعل داران قصب پوش