که بر بانگ خروس انگشتری خواست

بدست آن بتان مجلس افروز

سپهر انگشتری می باخت تا روز

ببرد انگشتری چون صبح برخاست

بتان چون یافتند از خرمی بهر

شدند از ساحت صحرا سوی شهر

جهان خوردند و یک جو غم نخوردند