لب شیرین زهی خرمای بیخار

دل خسرو ز عشق یار پرجوش

به یاد نوش لب می کرد می نوش

می رنگین زهی طاوس بی مار

نهاده بر یکی کف ساغرمل

گرفته بر دگر کف دسته گل

از آن می خورد و زان گل بوی برداشت