پیاپی خوشدلی را بی گرفتند

شکر بسیار و بادام اندکی بود

کبوتر بی حد و شاهین یکی بود

همه بر یاد خسرو می گرفتند

شبی بی رود و رامشگر نبودند

زمانی بی می و ساغر نبودند

می و معشوق و گلزار و جوانی