مهیا مجلسی بی گرد اغیار

به رفتن با ملک همدست گشتند

خمار ساقیان افتاده در تاب

دماغ مطربان پیچیده در خواب

بنا می زد گلی بی زحمت خار

شه از راه شکیبائی گذر کرد

شکار آرزو را تنگ تر کرد