بپیش فرود آن شه خسروان

همه شیرمردند و گرد و سوار

یکایک بگویم درازست کار

چو یک یک بگفت از نشان گوان

مهان و کهان را همه بنگرید

ز شادی رخش همچو گل بشکفید

چو ایرانیان از بر کوهسار