هلاک سر بود گردن فرازی

درین سودا که با شمشیر تیز است

صلاح گردن افرازان گریز است

تو خود دانی که در شمشیر بازی

دلت گرچه به دلداری نکوشد

بگو تا عشوه رنگی می فروشد

بگوید دوستم ور خود نباشد