کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 228

خود افکن با همه عالم بر آمد

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 225

    زن افکندن نباشد مرد رائی

    #
  2. 226

    خود افکن باش اگر مردی نمائی

    #
  3. 227

    کسی کافکند خود را بر سر آمد

    #
  4. 228

    خود افکن با همه عالم بر آمد

    انتخاب‌شده
  5. 229

    من آن شیرین درخت آبدارم

    #
  6. 230

    که هم حلوا و هم جلاب دارم

    #
  7. 231

    نخست از من قناعت کن به جلاب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 228 از «بخش ۴۱ - مراد طلبیدن خسرو از شیرین و مانع شدن او» است.