کنون کز مهر خود دوریم دادی

کدامین بادم آوردی بدین خاک

بلی تا با منت خوش بود یک چند

حدیثت بود با من خوشتر از قند

بباید شد که دستوریم دادی

من از کار شدن غافل نبودم

که مهمانی چنان بد دل نبودم