پراکندند از آن ناقص چراغند

براکنده دلم بی نور از آنم

نیم مجموع دل رنجور از آنم

ستاره نیز هم ریحان باغند

شراره زان ندارد پرتو شمع

که این نور پراکنده است و آن جمع

نه خواهد دل که تاج و تخت گیرم