گهی دیو هوس می بردش از راه

پشیمانی ندارد سودت اکنون

گهی فرخ سروش آسمانی

دلش دادی که یابی کامرانی

که می بایست رفتن بر پی شاه

چو بسیاری درین محنت بسر برد

هم آخر زان میان کشتی بدر برد