که هر کو زود راند زود ماند

مراد آن به که دیر آید فرادست

که هرکس زود خور شد زود شد مست

نباید راه رو کو زود راند

خری کوشست من بر گیرد آسان

ز شست و پنج من نبود هراسان

نه بینی ابر کو تندی نماید