ز روی او که بد خرم بهاری

به سنگستان غم رفت آبگینه

از آن در خوشاب آن سنگ سوزان

چو آتش گاه موبد شد فروزان

شد آن آتشکده چون لاله زاری

ثز گرمی کان هوا در کار او بود

هوا گفتی که گرمی دار او بود