به رفتن نیز هم فرصت نمی یافت

ز مریم بود در خاطر هراسش

که مریم روز و شب می داشت پاسش

به مهد آوردنش رخصت نمی یافت

به پیغامی قناعت کرد از آن ماه

به بادی دل نهاد از خاک آن راه

نبودی یک زمان بی یاد دلدار