هنر بیند چو عیب این چشم جاسوس

که او هم محتشم باشد بر خویش

ز عیب نیک مردم دیده بر دوز

هنر دیدن ز چشم بد میاموز

تو چشم زاغ بین نه پای طاوس

ترا حرفی به صد تزویر در مشت

منه بر حرف کس بیهوده انگشت