ز ریش من نمک مهجور بهتر

در آن مستی نشسته پیش مریم

دم عیسی بر او می خواند هر دم

که شیرین گرچه از من دور بهتر

ولی دانم که دشمن کام گشتست

به گیتی در به من بدنام گشتست

چو من بنوازم و دارم عزیزش