هزار افسانه از بر بیش دارد

که بس شیرین بود حلوای بی دود

مرا با جادوئی هم حقه سازی؟

که بر سازد ز بابل حقه بازی

به طنازی یکی در پیش دارد

ترا بفریبد و ما را کند دور

تو زو راضی شوی من از تو مهجور