مرا زین قصر بیرون گر بهشت است

که هر کش دل جهد بیند زیانها

کنونم می جهد چشم گهربار

چه خواهم دید بسم الله دگربار

نباید رفت اگر چه سرنبشت است

گر آید دختر قیصر نه شاپور

ازین قصرش به رسوائی کنم دور