ترا پیش لشکر برم شادکام

بگرز و بخنجر سخن گوی و بس

چرا باشد این روز بر کوه کس

بمژده من آیم چنو گشت رام

وگر جز ز من دیگر آید کسی

نباید بدو بودن ایمن بسی

نیاید بر تو بجز یک سوار