پرستاران او را داشت رنجور

دل شیرین حساب شیر می کرد

چه فن سازد در آن تدبیر می کرد

که شیر آوردن از جائی چنان دور

چو شب زلف سیاه افکند بر دوش

نهاد از ماه زرین حلقه در گوش

در آن حقه که بود آن ماه دلسوز