شکر خواند انگبین را چاشنی گیر

رطب هائی که نخلش بار می داد

رطب را گوشمال خار می داد

به نوش آباد آن خرمان در شیر

ز بس کز دامن لب شکر افشاند

شکر دامن به خوزستان برافشاند

شنیدم نام او شیرین از آن بود