طبرزد را چو لب پرنوش کردی

که در گفتن عجب شیرین زبان بود

ز شیرینی چه گویم هر چه خواهی

بر آوازش بخفتی مرغ و ماهی

ز شکر حلقه ها در گوش کردی

در آن مجلس که او لب برگشادی

نبودی تن که حالی جان ندادی