شبانگاه آمدی مانند نخجیر

به دیداری قناعت کردی از دور

دگر ره راه صحرا برگرفتی

غم آن دلستان از سر گرفتی

وزان حوضه بخوردی شربتی شیر

جز آن شیر از جهان خوردی نبودش

برون زان حوض ناوردی نبودش