تو بر دنبه چرا پیه می گدازی

اگرچه دنبه بر گرگان تله بست

به دنیه شیر مردی زان تله رست

چو پیه از دنیه زانسان دید بازی

مکن کین میش دندان پیر دارد

به خوردن دنبه ای دلگیر دارد

چو برنج طالعت نمد ذنب دار