به هر زخمی ز پای افکند کوهی

همی برید سنگی بی ترازو

به هر خارش که با آن خاره کردی

یکی برج از حصارش پاره کردی

کز آن امد خلایق را شکوهی

به الماس مژه یاقوت می سفت

ز حال خویشتن با کوه می گفت