جوانمردی کن و شو پاره پاره

به الماس مژه یاقوت می سفت

ز حال خویشتن با کوه می گفت

که ای کوه ار چه داری سنگ خاره

ز بهر من تو لختی روی بخراش

به پیش زخم سنگینم سبک باش

وگرنه من به حق جان جانان