اگر در تیغ دوران زحمتی هست

به بخت من کس از مادر مزایاد

مرا مادر دعا کرد است گوئی

که از تو دور بادا هر چه جوئی

چرا برد تو را ناخن مرا دست

و گر بی میل شد پستان گردون

چرا بخشد ترا شیر و مرا خون