ز گیتی چاره کارش تو باشی

ز دولتمندی درویش باشد

که بی سرمایه سوداندیش باشد

مسوز آن دل که دلدارش تو باشی

چو در خوبی غریب افتادی ای ماه

غریبان را فرو مگذار در راه

تو که امروز از غریبی بی نصیبی