شبی خواهم که بینی زاریم را

رمیمی باشم از دست استخوانت

منم دراجه مرغان شب خیز

همه شب مونسم مرغ شب آویز

سحرخیزی و شب بیداریم را

گر از پولاد داری دل نه از سنگ

ببخشائی بر این مجروح دلتنگ