به یک جو بر تو ای من جوجو از تو

گر از پولاد داری دل نه از سنگ

ببخشائی بر این مجروح دلتنگ

کشم هر لحظه جوری نونو از تو

من افتاده چنین چون گاو رنجور

تو می بینی خرک می رانی از دور

کرم زین بیش کن با مرده خویش