من افتاده چنین چون گاو رنجور

ببخشائی بر این مجروح دلتنگ

کشم هر لحظه جوری نونو از تو

به یک جو بر تو ای من جوجو از تو

تو می بینی خرک می رانی از دور

کرم زین بیش کن با مرده خویش

مکن بیداد بر دل برده خویش