به روزش سنگ سفتن کار بودی

دگر بار آن قیامت روز شب خیز

به زخم کوه کردی تیشه را تیز

به شب تا روزگوهر بار بودی

ز بس سنگ وز بس گوهر که می ریخت

دماغش سنگ با گوهر برآمیخت

به گرد عالم از فرهاد رنجور